Storythai

หนังยาวมากเรย รวมโฆษณาก็ 3 ชั่วโมงได้ ก็ถือว่าเป็นหนังที่ไม่ได้ตัดจนดูไม่รู้เรื่อง ใช้ได้ๆ ไม่ค่อยเสียดายเงินเท่าไร สำหรับหนังเรื่องนี้มันก็เป็นหนังที่ดีอะนะ ภาพก็ทำเนียนมาก ไม่ค่อยติดขัดอะไรเท่าไร คือไม่ได้ดูแล้วรู้สึกว่า โห ซีจีชัดๆ เนียนดีๆ เจ๋งอะ

เรื่องราวไม่ค่อยซับซ้อนมาก ตรงๆ คือค่อนข้างเดาได้ว่าจะจบลงยังไง แต่ที่เดาไม่ได้(สำหรับเราอะนะ) คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องของมันจะดำเนินเรื่องไปแบบไหนมากกว่า การถ่ายทอดเรื่องราวเป็นไปค่อนข้างรวดเร็วสักหน่อย เรื่องนี้ไม่ค่อยน่าเบื่อเท่าไรนะ เพราะว่าถึงมันจะออกแนววิทยาศาสตร์อยู่ แต่ว่ามันไม่ได้พูดพร่ำเรื่องของทฤษฎีเยอะเกินไป มันเลยไม่ค่อยน่าเบื่อแบบชวนง่วง ประมาณว่าคงแทบจะหลับเลยทีเดียวเวลามันพร่ำๆๆๆๆถึงวิชาวิทยาศาสตร์ที่มีแต่ศัพท์เฉพาะ หนังพวกนั้นมันน่าเบื่อนะ ยิ่งทฤษฎีเยอะยาวเหยียด ยิ่งน่าเบื่อ เรื่องนี้เลยถือว่าโอเคทีเดียว เรื่องทฤษฎีไม่ได้อธิบายยืดยาวอะไร

แต่ที่คิดว่าน่าจะเป็นข้อเสียคือ เรื่องบางเรื่องก็ออกจะรวบรัดเกิ๊น แบบว่าไม่มีที่มาที่ไป คืออย่างน้อยบอกสักหน่อยก็ได้ว่า ไอ้คนนี้คือใคร ไอ้คนนี้มาจากไหน ไอ้คนนี้มาได้ยังไง เป็นยังไง คือไม่ได้ให้อธิบายยาวเหยียด แต่เวลาดูหนังแล้ว ไม่รู้ที่มาที่ไปของตัวละครแล้วมันจะงง ดูๆไปกว่าจะเข้าใจ หนังมันก็เลยตอนนั้นมาแล้ว จะกรอกลับก็ไม่ได้ มันเลยไม่ค่อยประติดประต่อเรื่องราวได้ทันที

ทีนี้มาพูดเรื่องตัวละครกันมั่งดีกว่า คนแรกเลย พระเอกของเรื่อง นิสัยเท่าที่ดูแล้วเนี่ย แรกๆออกจะน่ารำคาญอยู่สักหน่อย คือชอบแส่หาเรื่องจนน่ารำคาญ ชอบทำตัวมีปัญหา ชอบทำให้คนเขาเดือดร้อน น่าเบื่อ บางทีก็โชว์พาวจนน่าหมั่นไส้ แต่พอช่วงที่เริ่มเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าอวตารแล้ว กลับดูเหมือนเป็นผู้เป็นคนยิ่งกว่าตอนเป็นคนจริงๆซะอีก (ฮ่วย!!) แต่ถือว่าเป็นคนที่ค่อนข้างหัวไว ฉลาด เรียนรู้เร็ว ปรับตัวง่าย ดูๆไปก็โอเค เก่ง (แม้บางทีจะเก่งจนเวอร์ก็เถอะ)

นางเอก...ไม่รู้ว่าเทอเอาใครมาเป็นต้นแบบ ใครเป็นคนพากย์เสียง ไม่ได้ดูเครดิตตอนท้ายด้วย (ลืม) ในเรื่องมนุษย์เรียกคนป่า โดยส่วนตัวแล้วไม่อยากเรียกใครอย่างนั้น มันดูแล้วเหมือน คำว่า “คนป่า” คือไม่ใช่มนุษย์ เขาไม่ได้แตกต่างจากเราถึงได้เรียกเขาว่าคนป่า เพียงแต่แค่เขาคืออีกชนเผ่านึง อีกอารยธรรมนึงที่แตกต่างจากเราเท่านั้นเอง หากมองในทางกลับกัน เขาก็คงมองเราว่าเราเป็นคนป่าเหมือนกันนั่นแหละ เหอๆๆ นอกเรื่องซะไกล กลับมาที่นางเอกต่อ นางเอกจนออกแนวขี้โวยวาย ชอบคำรามเวลาหงุดหงิด 555+ เสียงก็ตลก เป็นคนค่อนข้างหัวแข็ง หัวดื้อ แต่ดูแล้ว ออกแนวเป็นผู้หญิงเก่ง แล้วก็เป็นปกติที่ นางเอกของเรื่องมักเป็นลูกสาวหัวหน้าเผ่า ลูกสาวคนเดียวด้วย เนอะๆ ตอนท้ายที่นางเอกรู้แล้วว่าพระเอกเป็นคนที่ถูกส่งเข้ามาในเผ่าเพื่อสืบข่าวไปให้พวกมนุษย์ เทอโกรธ เทอเกลียด พระเอกเข้าไส้ ก็เข้าใจอะนะ และไม่คิดว่านางเอกโหดร้ายเกินไป เพราะมันก็น่าโมโหจริงๆ แต่ที่เซ็งตามมาเนี่ย คือตอนที่พระเอกควบคุมนกยักษ์ในตำนานที่ไม่มีใครสามารถเป็นเจ้านายได้ง่ายๆอย่าง โทรุค มัคโต เนี่ย นางเอกกลับทำหน้าปลาบปลื้มใส่ และแสดงออกว่าฉันหายโกรธเธอแล้ว ฉันต้องการเธอ โอ้วววว เทอตัดสินคนจากการขี่ โทรุค มัคโต ได้อย่างนั้นเหรอ คือตอนนั้นเข้าใจพระเอกว่าทำไมต้องเอาชนะ โทรุค มัคโต เพราะอยากเข้าไปในเผ่าโดยที่คนไม่ขับไล่ไสส่ง แต่ว่านะ ผิดประเด็นจากนางเอกไงไม่รู้ เทอน่าจะเข้าใจเขาในตอนที่เขาบอกว่าตัวเขาเองเลือกข้างกับชาวนาวีสิ (เผ่าของนางเอก...หนึ่งในเผ่าของอวตาร) ไม่ใช่มาเข้าใจตอนเขาครอบครอง โทรุค มัคโตได้ ถ้าเทียบกับสมัยนี้ก็เหมือน ผู้หญิงให้อภัยผู้ชาย เมื่อผู้ชายที่เคยขับมอเตอร์ไซค์ อยู่ๆก็มาขับเบ๊นซ์แล้ว อย่างนั้นสิ เซ็งนิดหน่อย

เกรซ เป็นนักวิทยาศาสตร์ เป็นคนเดียวที่ใช้วิธีประนีประนอมกับพวกอวตาร ไม่อยากใช้ความรุนแรง ไม่อยากใช้อาวุธสงคราม เทออยากใช้วิธีการฑูต เป็นคนเดียวมั้งที่เข้าไปอยู่ในกลุ่มของอวตารได้โดยที่ไม่มีใครรังเกียจ แต่ที่เป็นข้อเสียของเรื่องนี้ในบทของเกรซนั้น น่าจะเป็นตรงที่ไม่มีการเท้าความของเกรซเลยว่าเข้าไปได้ยังไง เพราะขนาดพระเอกเข้าไปตอนแรก โดนลากอย่างกับนักโทษ เพราะฉะนั้นย่อมหมายความว่า ต่อให้เป็นตัวสีฟ้าเหมือนกัน แต่ในเมื่อเป็นคนต่างด้าวก็ใช่ว่าจะอยู่ที่นี่ได้เสมอไป ก็น่าจะมีที่มาที่ไปให้พอเข้าใจบ้าง แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตามที ที่น่าเสียดายสำหรับเกรซอีกอย่างหนึ่ง ก็คือเกรซตาย เสียดายจังเลย เรื่องนี้ตัวละครดีๆต้องมาตายเยอะมาก แต่เกรซคงตายตาหลับ เพราะว่าเกรซมาจบชีวิตลงพร้อมๆกับร่างอวตารของตัวเองใต้สถานที่ที่เกรซต้องการเข้ามามากที่สุด เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวนาวี

ตัวเด่นๆมันก็มีเท่านี้แหละ อ้อ จะมีนายทหารบ้าบออยู่คนนึง คาดว่าเป็นโรคจิตอยู่สักหน่อย ที่เขาว่ากันว่าคนชั่วตายยากไม่น่าจะผิด เพราะว่าไอ้แก่นี่ตายยากจริงๆ มันต้องการทำลายล้างอย่างเดียวจนน่ารำคาญ คือคนที่เห็นความทุกข์และการตายของคนอื่นเป็นเรื่องสนุกนี่ก็เรียกว่าเลวไม่มีที่ติจริงๆอะ ด้วยความที่แกอาจเคยโดนทำร้ายจากพวกอวตาร เป็นเหตุให้หัวแกมีรอยแผลเป็นมหึมาประดับอยู่ เลยทำให้แกอยากเอาคืนเป็นอย่างมากถึงได้ทิ้งระเบิดราบคาบซะอย่างนั้น ประสาทมากทีเดียว แล้วอีกอย่าง เราคิดว่าไอ้แก่นี่มันจะเอาอะไรกันนักกันหนา คือตัวเองแค่มาทำภาระกิจให้เสร็จ เขาบัญชาการให้มาถล่มเผ่าก็ถล่มไป อันนี้เข้าใจว่าแกทำตามหน้าที่ แต่ภาระกิจไม่ได้ให้มาไล่ฆ่าพระเอกนะเว้ย คือพระเอกทรยศต่อหน่วยทหารมาเข้ากับกลุ่มชาวนาวี อันนี้เข้าใจว่าน่าโมโหจริงๆ แต่ไม่ใช่เล่นมาตามจองล้างจองผลาญจนดูเหมือนว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป คือดูเหมือนไม่ใช่แค่เรื่องทรยศแล้ว ทำอย่างกับว่าพระเอกไปตัดแขนตัดขามันงั้นอะ คือเลวมากจริงๆ

ที่ชอบอีกตัวคือแม่นางเอก ดูมีสติสุดแล้ว เหอๆๆๆ ชอบตอนนึงที่ในขณะที่ทุกคนกำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน เทอกลับเดินออกมาจากกองเพลิงและควันระเบิด เพื่อมาตัดเชือกให้พระเอกและเกรซ น้ำตาอาบแก้มและบอกพระเอกว่า หากเจ้าเป็นคนที่พระมารดาเอวาส่งมาจริง ก็ได้โปรดช่วยเหลือเราด้วย อะไรประมาณนี้แหละ จำประโยคไม่ได้ คือแม่คุณเทอเป็นคนเดียวที่เข้าใจในเจตนาของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตัวเองเคารพบูชา แต่เชื่อแบบมีสตินะ ไม่ใช่งมงาย และเชื่อในตัวของพระเอกด้วยว่ามาดี ไม่ได้คิดร้ายจริงๆ ตอนเดินน้ำตาอาบมาช่วยพระเอกและขอร้องพระเอก เราว่าเป็นอะไรที่เท่มากอะ บอกไม่ถูกแฮะ

พ่อพระเอกกับว่าที่ลูกเขย(ว่าที่หัวหน้าเผ่าคนต่อไป) สองคนนี้ช่างน่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมาจบชีวิตลงระหว่างสู้รบเพื่อเผ่าของตัวเอง ไม่น่าเลยจริงๆ เพื่อนของพระเอกที่เป็นนักบิน ก็ตายเหมือนกัน น่าเสียดาย เพราะถ้าไม่มีเทอคนนี้ พระเอกไม่มีทางได้ออกมาช่วยชาวนาวีแน่นอน และเทอไม่ได้ช่วยแต่พระเอก เทอเป็นคนที่ช่วยชีวิตอวตารทุกคนด้วย คุณค่าของเทอมากมายเสียจนไม่น่าจะต้องมาจบชีวิตลงแบบนี้เลย

อีกอย่างที่แลดูแล้วหงุดหงิดนิดหน่อย พระเอกเป็นคนที่สู้รบโดยไม่มีการวางแผนเลยอะ...

(เด๋วมาต่อ ง่วงแล้วอะ)