ZuZaChan
Korea 2nd Day
วันนี้ตื่นชึ้นมาสายๆหน่อย เพราะอะฮั้นยังมึนๆค้างจากเมื่อวานอยู่นิดหน่อยนะฮะ ลงมาจากเกสท์เฮ้าส์กะหาอะไรกินเป็นอันดับแรก ก็หันไปเจ๊อะร้านนึง ดูบ้านๆหน่อย อารมณ์ร้านข้าวแกงบ้านเรา ((เหอๆ ไม่รู้เหมือนเปล่านะ)) เมนูส่วนใหญ่ที่เกาหลีเขาจะมีแค่ตัวอักษรอะ ไม่มีรูป ซึ่งเราก็อ่านออก แต่แปลไม่ออก 555+ ก็เลยเดินไปหน้าร้านเขา ไปดูของจำลองหน้าร้านแล้วก็ถามเขาว่า Pork or Beef? พอเขาบอกเป็นเนื้อหมูก็สบายใจ จะกินอะไรทีก็ต้องจิ้มเอา เอานี่ๆ เขาก็ อ้อๆๆ
เข้าไปนั่งในร้าน บริการน้ำดื่มด้วยตัวเอง เพราะเขาไม่บริการให้ ส่วนใหญ่ที่เกาหลีเขาชอบใช้ชามเหล็กกันนะ บ้านเราจะเป็นกระเบื้อง นั่งรอกันพักนึงกว่าจะได้กิน เพราะว่าเขาทำเอง ขายเอง ล้างเอง ดีจริงๆ ไม่ต้องจ้างใคร พอเขาเอามาเสิร์ฟให้ ชามไม่ใหญ่มาก แต่ก็ถือว่าเยอะ พอเห็นแล้วก็แบบว่า อื้อ ของโชว์มักดูดีกว่าของกินเสมอ เหมือนกันทั่วโลกเลยวุ้ย มันเละๆผสมๆกันไป กินไปได้แค่ครึ่งชามก็อิ่มและ เพราะมีข้าวให้อีกตั้งชามนึง เป็นเซ็ทของเขาไง รวมหมดนี่ชุดละ 3900 เอง เหอๆๆ เยอะมากเลย สองคนกินชุดนึงยังได้เลยอะ
โปรแกรมวันนี้จะไป Yeoido Park เป็นสวนสาธารณะขนาดบิ๊กเบิ้ม มีล่องเรือด้วย จากที่ถามจากผู้จัดการเกสท์เฮ้าส์ มิสเตอร์โรบิน เขาก็แนะนำมาอย่างงิๆๆๆ เขาก็แพลนทางให้เรียบร้อยเลย ก็คือไปเดินสวนนี้นะ แล้วห้างล็อตเต้ที่เราจะไป เขาบอกว่า ล่องเรือไปลงท่านี้แล้วเดินไปหน่อยก็ถึง ก็โอเค มันพอดีกัน แต่พอไปถึงแล้วมันไม่ใช่... ((ชีวิตมักไม่เป็นไปตามที่หวังไง))
นั่งรถเมล์สาย 263 ไปลงที่ Yeoido Park รถเมล์พอดีมันไม่เปิดแอร์ให้ คือถ้าจะเอาอากาศหายใจก็เปิดหน้าต่างกันเองนะฮะ พอถึงก็เดินๆ เดินแรกๆก็สบายดีหรอก แหม เดินเลียบริมแม่น้ำ แต่พอแดดเริ่มออกก็ไม่สบายและ เริ่มอนไง ทีนี้ก็เดินหาท่าเรือและ ก็ไม่แน่ใจกันว่าต้องไปทางไหน เจอผู้ชายคนนึง ใส่สูททำงาน ก็ดูดีหน่อยและคิดว่าเขาน่าจะพอช่วยอะไรได้มั่ง เขาก็พูดอังกฤษดีนะ แต่ที่แค้นมันเนี่ย คือมันชี้ทางมั่ว ไม่น่าเลย นึกว่าเป็นเจ้าของประเทศ เจ้าของพื้นที่น่าจะช่วยได้ มันดันชี้ไปคนละทิศเลย โกรธค่ะโกรธ
เมื่อเดินไปถึงท่าเรือแล้ว ((กว่าจะเจอ)) ปรากฎว่า เรือออก 14.40 ซึ่ง ณ บัดนั้น เวลา 12.10 ตายแระ ฉันต้องรออีกร่วมสองชั่วโมงเลยเหรอเนี่ย ก็เลยตัดสินใจกันว่าไปรถไฟฟ้าใต้ดินแล้วกัน และก็เป็นครั้งแรกที่ขึ้นรถไฟใต้ดิน ซื้อ T Money เหมือนๆเป็นบัตรเติมเงินอะแหละ คือไม่ต้องซื้อบ่อยๆไง แล้วขึ้นรถเมล์ก็ได้ จ่ายค่าเข้าวังก็ได้ ก็ดี สบายดี ไม่ต้องควักเงิน
ไปเดินห้างล็อตเต้ ที่เขาไปๆกัน โห่ยยยย สู้เซ็นทรัลบ้านเราก็ไม่ได้ จริงๆนะ คือห้างเขานี่แบบขายเฉพาะเเบรนเนมไปเลยอะ ซึ่งเรามันพวกซำเหมา ไม่ชอบของแบรน ((เพราะมันแพง 555+)) ไปเดินแถวตลาดดีกว่า เดินกันอยู่นาน สุดท้ายได้มาแค่ ไก่ชุบแป้งทอดมาคนละถาดกับขนมปัง 3 ชิ้น ป้าที่ขายขนมปังก็น่าร้ากน่ารัก เขาก็อุตส่าห์บอกเรานะว่า 3 ชิ้น 2000 วอน เหอๆๆ คือเราฟังไม่ออก เขาก็ไม่โกงไง ดีจังแฮะ ใจดีๆ
แล้วก็นั่งรถไฟใต้ดินต่อเพื่อจะไปวัดพงอึนซา วัดนี้มีพระใหญ่ๆ สวยค่ะสวย ก่อนเดินเข้าต้องไหว้พระซ้าย-ขวาตรงประตู ตอนแรกไม่รู้ แต่เห็นเขาไหว้กันก็ไหว้ตาม หึหึ แล้วก็ซื้อของฝากจากที่วัด ตั้ง 14000 วอนแน่ะ ซื้อลูกประคำ ซื้อที่ห้อยๆอะ ที่มันเป็นพู่ๆก็ไม่รู้เรียกว่าอะไร
ตอนขากลับ ระหว่างทางที่จะเดินไปรถไฟใต้ดิน ผ่านแถวๆ COEX Mall ลานข้างหน้าตึกอะไรก็ไม่รู้ มีเทศกาลดอกไม้ของเกาหลีพอดี หุหุ เลยได้รูปถ่ายมาอีกตรึม แล้วเขาเอาดอกไม้มาดีไซน์เป็นรูปต่างๆ สวยดีๆ
กลับมาถึงแถวเกสท์เฮ้าส์ แเกสท์เฮ้าส์ก็มีร้านขายของอยู่ร้านเดียวที่ใกล้ที่สุด ขายแพงกว่า 7-11 อีกอะ โฮๆๆ อาม่าที่ขายของก็สื่อสารไม่ได้เลย ถามว่าเท่าไร เขาก็หยิบเงินออกมาให้ดูว่าเท่านี้ๆ พอถามกลับไปเป็นภาษาเกาหลีก็ดูเหมือนเขาจะดีใจ 555+ เรื่องเงินเรื่องทองก็ศึกษามาบ้างน่ะ เพราะว่ามันก็จำเป็น
พอกลับเข้าเกสท์เฮ้าส์แล้วก็หอบแฮ่กๆ ไม่ได้เหนื่อยเพราะเที่ยวนะ เหนื่อยตรงทางข้างขึ้นเกสท์เฮ้าส์นี่แหละ มันชันมาก เหนื่อยมาก ไม่ไหวๆ ไม่มีแรงเยอะขนาดนั้น แล้วก็หมดแรงไปอีกวัน ซึ่งวันนี้เป็นวันที่เสียดายเงินค่าเดินทางมากเลย เปล่าประโยชน์พิกล 555+ เสียดายเวลาและเสียดายเงินยังไงไม่รู้
ตอนกลางคืนลงมาเล่นเน็ต โอ้โห ผู้คนมากมาย ซ้ำยังเป็นคนไทยหมดเลยด้วย ก็เลยแบบว่าเม้าท์แตกกันไป ก็ส่วนใหญ่ก็ถามว่าวันนี้ไปไหนมา แล้วจะไปไหนพรุ่งนี้ อะไรประมาณนี้ ถ้าจำไม่ผิด วันนี้ที่เจอก็มีกลุ่มของพี่ก๊อ กลุ่มของพี่ฟ้า มากมายอะ เหอๆๆ ก็ดี เจอแต่คนไทย 555+
生田 斗真 ： 伊野尾 慧 ： 中丸 雄一
เข้าไปนั่งในร้าน บริการน้ำดื่มด้วยตัวเอง เพราะเขาไม่บริการให้ ส่วนใหญ่ที่เกาหลีเขาชอบใช้ชามเหล็กกันนะ บ้านเราจะเป็นกระเบื้อง นั่งรอกันพักนึงกว่าจะได้กิน เพราะว่าเขาทำเอง ขายเอง ล้างเอง ดีจริงๆ ไม่ต้องจ้างใคร พอเขาเอามาเสิร์ฟให้ ชามไม่ใหญ่มาก แต่ก็ถือว่าเยอะ พอเห็นแล้วก็แบบว่า อื้อ ของโชว์มักดูดีกว่าของกินเสมอ เหมือนกันทั่วโลกเลยวุ้ย มันเละๆผสมๆกันไป กินไปได้แค่ครึ่งชามก็อิ่มและ เพราะมีข้าวให้อีกตั้งชามนึง เป็นเซ็ทของเขาไง รวมหมดนี่ชุดละ 3900 เอง เหอๆๆ เยอะมากเลย สองคนกินชุดนึงยังได้เลยอะ
โปรแกรมวันนี้จะไป Yeoido Park เป็นสวนสาธารณะขนาดบิ๊กเบิ้ม มีล่องเรือด้วย จากที่ถามจากผู้จัดการเกสท์เฮ้าส์ มิสเตอร์โรบิน เขาก็แนะนำมาอย่างงิๆๆๆ เขาก็แพลนทางให้เรียบร้อยเลย ก็คือไปเดินสวนนี้นะ แล้วห้างล็อตเต้ที่เราจะไป เขาบอกว่า ล่องเรือไปลงท่านี้แล้วเดินไปหน่อยก็ถึง ก็โอเค มันพอดีกัน แต่พอไปถึงแล้วมันไม่ใช่... ((ชีวิตมักไม่เป็นไปตามที่หวังไง))
นั่งรถเมล์สาย 263 ไปลงที่ Yeoido Park รถเมล์พอดีมันไม่เปิดแอร์ให้ คือถ้าจะเอาอากาศหายใจก็เปิดหน้าต่างกันเองนะฮะ พอถึงก็เดินๆ เดินแรกๆก็สบายดีหรอก แหม เดินเลียบริมแม่น้ำ แต่พอแดดเริ่มออกก็ไม่สบายและ เริ่มอนไง ทีนี้ก็เดินหาท่าเรือและ ก็ไม่แน่ใจกันว่าต้องไปทางไหน เจอผู้ชายคนนึง ใส่สูททำงาน ก็ดูดีหน่อยและคิดว่าเขาน่าจะพอช่วยอะไรได้มั่ง เขาก็พูดอังกฤษดีนะ แต่ที่แค้นมันเนี่ย คือมันชี้ทางมั่ว ไม่น่าเลย นึกว่าเป็นเจ้าของประเทศ เจ้าของพื้นที่น่าจะช่วยได้ มันดันชี้ไปคนละทิศเลย โกรธค่ะโกรธ
เมื่อเดินไปถึงท่าเรือแล้ว ((กว่าจะเจอ)) ปรากฎว่า เรือออก 14.40 ซึ่ง ณ บัดนั้น เวลา 12.10 ตายแระ ฉันต้องรออีกร่วมสองชั่วโมงเลยเหรอเนี่ย ก็เลยตัดสินใจกันว่าไปรถไฟฟ้าใต้ดินแล้วกัน และก็เป็นครั้งแรกที่ขึ้นรถไฟใต้ดิน ซื้อ T Money เหมือนๆเป็นบัตรเติมเงินอะแหละ คือไม่ต้องซื้อบ่อยๆไง แล้วขึ้นรถเมล์ก็ได้ จ่ายค่าเข้าวังก็ได้ ก็ดี สบายดี ไม่ต้องควักเงิน
ไปเดินห้างล็อตเต้ ที่เขาไปๆกัน โห่ยยยย สู้เซ็นทรัลบ้านเราก็ไม่ได้ จริงๆนะ คือห้างเขานี่แบบขายเฉพาะเเบรนเนมไปเลยอะ ซึ่งเรามันพวกซำเหมา ไม่ชอบของแบรน ((เพราะมันแพง 555+)) ไปเดินแถวตลาดดีกว่า เดินกันอยู่นาน สุดท้ายได้มาแค่ ไก่ชุบแป้งทอดมาคนละถาดกับขนมปัง 3 ชิ้น ป้าที่ขายขนมปังก็น่าร้ากน่ารัก เขาก็อุตส่าห์บอกเรานะว่า 3 ชิ้น 2000 วอน เหอๆๆ คือเราฟังไม่ออก เขาก็ไม่โกงไง ดีจังแฮะ ใจดีๆ
แล้วก็นั่งรถไฟใต้ดินต่อเพื่อจะไปวัดพงอึนซา วัดนี้มีพระใหญ่ๆ สวยค่ะสวย ก่อนเดินเข้าต้องไหว้พระซ้าย-ขวาตรงประตู ตอนแรกไม่รู้ แต่เห็นเขาไหว้กันก็ไหว้ตาม หึหึ แล้วก็ซื้อของฝากจากที่วัด ตั้ง 14000 วอนแน่ะ ซื้อลูกประคำ ซื้อที่ห้อยๆอะ ที่มันเป็นพู่ๆก็ไม่รู้เรียกว่าอะไร
ตอนขากลับ ระหว่างทางที่จะเดินไปรถไฟใต้ดิน ผ่านแถวๆ COEX Mall ลานข้างหน้าตึกอะไรก็ไม่รู้ มีเทศกาลดอกไม้ของเกาหลีพอดี หุหุ เลยได้รูปถ่ายมาอีกตรึม แล้วเขาเอาดอกไม้มาดีไซน์เป็นรูปต่างๆ สวยดีๆ
กลับมาถึงแถวเกสท์เฮ้าส์ แเกสท์เฮ้าส์ก็มีร้านขายของอยู่ร้านเดียวที่ใกล้ที่สุด ขายแพงกว่า 7-11 อีกอะ โฮๆๆ อาม่าที่ขายของก็สื่อสารไม่ได้เลย ถามว่าเท่าไร เขาก็หยิบเงินออกมาให้ดูว่าเท่านี้ๆ พอถามกลับไปเป็นภาษาเกาหลีก็ดูเหมือนเขาจะดีใจ 555+ เรื่องเงินเรื่องทองก็ศึกษามาบ้างน่ะ เพราะว่ามันก็จำเป็น
พอกลับเข้าเกสท์เฮ้าส์แล้วก็หอบแฮ่กๆ ไม่ได้เหนื่อยเพราะเที่ยวนะ เหนื่อยตรงทางข้างขึ้นเกสท์เฮ้าส์นี่แหละ มันชันมาก เหนื่อยมาก ไม่ไหวๆ ไม่มีแรงเยอะขนาดนั้น แล้วก็หมดแรงไปอีกวัน ซึ่งวันนี้เป็นวันที่เสียดายเงินค่าเดินทางมากเลย เปล่าประโยชน์พิกล 555+ เสียดายเวลาและเสียดายเงินยังไงไม่รู้
ตอนกลางคืนลงมาเล่นเน็ต โอ้โห ผู้คนมากมาย ซ้ำยังเป็นคนไทยหมดเลยด้วย ก็เลยแบบว่าเม้าท์แตกกันไป ก็ส่วนใหญ่ก็ถามว่าวันนี้ไปไหนมา แล้วจะไปไหนพรุ่งนี้ อะไรประมาณนี้ ถ้าจำไม่ผิด วันนี้ที่เจอก็มีกลุ่มของพี่ก๊อ กลุ่มของพี่ฟ้า มากมายอะ เหอๆๆ ก็ดี เจอแต่คนไทย 555+
生田 斗真 ： 伊野尾 慧 ： 中丸 雄一
แลจะสนุกดีนะค่ะ
แวะมาทักทายกันบ้างนะค่ะ
ไปและค่ะ